14.2.08

Een peuter kijkt me strak maar nieuwsgierig aan. Hij draagt een roze muts en sjaal met bruine jas. Het is koud en mist. 'Akom!' zegt de vrouw.

*

Een rokende Aziatische man blaast damp weg terwijl hij tegen zijn zoon praat. Geen handschoenen, muts of sjaal.

*

Iemand lacht naar me vanop haar fiets, ik lach terug maar de herkenning is bij mij niet wederzijds. Pas als ik haar gekruist heb, valt mijn frank.

*

Er loopt een spook dwars over de straat. Nog steeds mist.

*

'En jij bent zo blij' zingt een vrouw een kind voor. Het kind zingt mee. Dan opnieuw 'En jij bent zo blij!', het kind alleen.

*

Een duistere band uit de vroege jaren 70: Guru Guru. Eén van hun albums titelt 'Käng Käng? Guru Guru!' Jij mag raden welk dier er op de cover staat.

*

Nee, toch geen spook, maar de combinatie mist-laatavond deed wat anders vermoeden. Het vermeende spook is een man in slagersschort die een grote witte pot de straat over draagt. Het is kwart over 11.

*

Bondgenotenlaan: voor mij wandelen twee jonge vrouwen, leeftijd ik-studeer-nog-maar-ik-kan-al-aan-mijn-concrete-toekomst-denken. Halfweg het station en het Justus Lipsiusstandbeeld zet een oude man zich schrap om een papiertje op te rapen. Knieën van onwrikbaar staal en rug van gewapend beton.

*

Russisch tekstje. Er staat драматический театр maar ze leest грамматический театр, oftewel: 'grammaticaal theater' in plaats van 'dramatisch theater'.

*

De tweede poging van de oude man is tragisch. Hij spant zich helemaal in en hoewel hij niet soepel gebogen staat, kan hij met de vingers aan zijn doel. Ze grijpen, gritsen, friemelen, proberen. Na 5 seconden voorovergebogen te staan geeft hij het weer op. Hij ademt zwaar uit. Het linkse meisje voor me stopt, bukt zich, neemt het papiertje op, drukt het in de oudemanshanden en loopt verder. Nahijgend en met de ogen half naar de lucht zucht hij stil 'Danku, dankuwel', als een diepgelovige die de Genade heeft gekregen.

*

Khaled Hosseini, de opvolger van Dan Brown in de categorie 'veelverkopende romans die de tijd vullen op zomerstranden en in winterhuizen'.

*

Ik hoop dat de oude man, terwijl de meisjes wegliepen, een existentiële levensvreugde is overvallen, die van hem afstraalde in heldere rays of light en deze fundamentele tevredenheid hem binnenkort zacht zou doen sterven.

Dwangbuis